Pareltjes uit onze Samenleving: Jeanne Schenkeveld
Regio – In de serie “pareltjes uit onze samenleving” geven wij aandacht aan bijzondere mensen, die veel voor de Nieuwkoopse gemeenschap betekenen. Zonder vrijwilligers kunnen verenigingen, clubs, stichtingen en genootschappen niet bestaan. Vrijwilligers kun je nooit genoeg hebben en gelukkig zijn er vele mensen, die zich in hun vrije tijd willen inzetten voor een ander. Zodra onze redacteur Theo Leliveld vindt dat er iemand meer in de schijnwerpers moet worden gezet plaatst de eindredactie het bijbehorende artikel…
Jeanne Schenkeveld al meer dan dertig jaar als vrijwilliger van de Hospicegroep.
Jeanne: “Ook ik had een baan in de zorg, en daarnaast werkte ik al als vrijwilliger in Nieuwveen.
Dat betrof eveneens de zorg in de laatste levensfase, maar dan alleen bij de mensen thuis.
Toen die organisatie en de Nieuwkoopse club werden samengevoegd, ben ik in het Bijna-Thuis-Huis gaan werken. Geregeld draaide ik na mijn werkdag nog een extra dienst in het Bijna-Thuis-Huis.
Dat was soms best pittig, maar ik had geen partner thuis aan wie ik verantwoording moest afleggen, dus dat maakte het ook wel gemakkelijker. Maar eerlijk is eerlijk: nu ik niet meer werk, heb ik ook meer energie en rust om dit vrijwilligerswerk te doen.”
Wat is je bijgebleven uit die begintijd?
Jeanne: “Er werd toen nog heel anders naar het overlijden gekeken. Er rustte echt nog een taboe op, en dat werd met de komst van ons huis toch doorbroken. Iedere eerste zaterdag van de maand hielden we een open dag, en dan waren bestuur en vrijwilligers aanwezig om rondleidingen te geven. We hadden in die tijd slechts één coördinator en die was er zowat dag en nacht. Ik kan me nog herinneren dat we hier een man te gast hadden met een groot gezin, en dat die kinderen allemaal in het huis hebben geslapen.
Er was een grote betrokkenheid bij onze gasten en ook bij elkaar.
Heel warm, alles kon.
Maar we moeten het ook weer niet te veel romantiseren, want er kan nog steeds heel veel in onze hospicewoningen in Nieuwkoop en Alphen aan den Rijn. Het is misschien professioneler geworden, maar het idealisme is zeker niet verdwenen.”Jeanne: “En de woning in Alphen aan den Rijn kwam erbij, eerst kleinschalig in de Berkenstraat, en vervolgens met de nieuwbouw aan de Lupinesingel. De sfeer in beide woningen verschilt, maar ook daar leer ik weer veel van. Tijden zijn gewoon veranderd, dat merk je ook aan onze gasten en hun familie.
Mensen zijn mondiger en weten veel beter wat ze willen.
Vroeger kwam de dokter en daar luisterde je naar. Nu voeren we meer het gesprek met elkaar.”
Legt dit werk dan geen groot beslag op je, altijd omringd door de dood? Jeanne: “Mensen begrijpen soms niet dat ik dit werk zo leuk vind, maar ik heb de dood eigenlijk altijd wel een interessant gegeven gevonden.
Wat het zo bijzonder maakt, is dat je in een bijzondere fase heel dichtbij mag komen.
Jeanne: “Nou, je moet geen regelneef zijn die de boel wel even overneemt, want de cliënt is leidend.
Dat betekent dat je er gewoon moet zijn, praktisch en attent, zonder al te veel vragen of voorstellen, hoe goed bedoeld ook.”
Heeft geduld en liefde, is bevlogen en betrokken.
Ondersteund mensen, heeft oog wat er gaande is.
Het is een vrijwilliger van onschatbare waarde.